W 1917 misjonarze szacowali liczbę Japończyków, którzy przyjęli prawosławie, na 33 tys., zaś liczbę czynnych cerkwi na ponad 200. Oznaczało to największy liczbowo sukces misji rosyjskiej poza granicami Imperium. Organizatorzy misji uważali jednak tę liczbę za niezbyt satysfakcjonującą w świetle faktu, że prawosławni stanowili tylko 1/5 wszystkich Japończyków-chrześcijan. Starano się wytłumaczyć ten fakt dysproporcją w liczbie misjonarzy katolickich w stosunku do prawosławnych. Najważniejszą przyczyną niezadowalających dla organizatorów misji wyników było jednak jednoznaczne kojarzenie prawosławia z Rosją i jej negatywny wizerunek w społeczeństwieP. Paszkiewicz, W służbie..., s. 245-246..
Upadek misji Po zwycięstwie rewolucji październikowej misja w Japonii przestała być finansowana ze środków państwowych, co oznaczało jej faktyczne bankructwo. Większość rosyjskich duchownych na czele z ostatnim zwierzchnikiem misji metropolitą Sergiuszem (Tichomirowem) weszła w skład kleru Japońskiego Kościoła Prawosławnego, nie będąc jednak w stanie zapobiec załamaniu się rozwoju