karabinek maszynowy wz. 2003 – polski prototypowy ręczny karabin maszynowy zasilany amunicją pośrednią (karabinek maszynowy).
Historia konstrukcji Po rozpoczęciu produkcji 5,56 × 45 mm karabinu szturmowego wz. 96 Beryl pojawiła się potrzeba wprowadzenia do uzbrojenia ręcznego karabinka maszynowego zasilanego taką samą amunicją. Obie bronie stanowiłyby podstawę uzbrojenia drużyny piechoty. Partię modelową nowego rkm-u wykonano w 2000 roku. Próby nowego karabinu trwały do listopada 2000 roku, kiedy przerwał je upadek Zakładów Metalowych Łucznik SA. Próby wznowiono po utworzeniu w kwietniu 2001 roku Fabryki Broni Łucznik-Radom Sp. z o.o. Jednocześnie powołano nowy zespół konstrukcyjny, który postanowił uprościć konstrukcję karabinu. Zrezygnowano między innymi z możliwości obustronnego zasilania taśmą i uproszczono mechanizm spustowy. Powstały prototypy dwóch odmian broni. Rkm wz. 2003S to model standardowy, a wz. 2003D jest przeznaczony dla oddziałów powietrznodesantowych (posiada krótszą lufę). W 2003 roku odbyły się próby zmodyfikowanej broni. Później prowadzone były prace mające na celu przygotowanie rkmu wz. 2003 do badań kwalifikacyjnych (państwowych), ale ostatecznie nie trafił on na uzbrojenie Wojska Polskiego i pozostał prototypem.