Punkt trzeci został pogwałcony wprost w wyniku nieprzywrócenia niepodległości Estonii, Łotwy, Litwy, a pośrednio także wskutek ujarzmienia państw przymusowo wcielonych do bloku wschodniego, które stały się radzieckimi satelitami. Po wojnie nie nastąpiło deklarowane rozbrojenia, czy choćby ograniczenie zbrojeń. Doszło natomiast w licznych krajach do interwencji zbrojnych zarówno USA jak i Związku Radzieckiego, w tym wojen zastępczych pomiędzy oboma mocarstwami.
Postanowienia Karty Atlantyckiej W karcie Atlantyckiej prezydent Stanów Zjednoczonych i premier Wielkiej Brytanii ustanowili "pewne wspólne zasady w polityce państwowej" swych krajów, "na których opierają nadzieje na lepszą przyszłość dla całego świata". Zasad tych było osiem: sygnatariusze nie dążą do zysków terytorialnych lub jakichkolwiek innych; sygnatariusze nie życzą sobie zmian terytorialnych, które nie zgadzałyby się z wolno wypowiedzianymi życzeniami narodów, których te zmiany dotyczą; sygnatariusze uznają prawo wszystkich narodów do wyboru formy własnego rządu;