W ciągu 1942 r. działania antypartyzanckie zintensyfikowały się, obejmując całość terytorium NDH. Chorwaci wraz z Włochami i Niemcami zdawali sobie sprawę z niebezpieczeństwa, dlatego zaplanowali kilka dużych operacji antypartyzanckich z poważnym wsparciem lotniczym. W I poł. 1942 r. Lotnictwo NDH otrzymało kolejne partie samolotów, w tym 10 nowych średnich bombowców Caproni Ca.311, 20 samolotów szkoleniowych AVIA FL.3, 10 myśliwców Fiat G.50 (1 w wersji szkoleniowej 2-osobowej). Poza tym nowe samoloty zaczęły produkować zakłady Ikarusa w Zemunie. Wyremontowały one ponadto ex-jugosłowiańskie 11 bombowców Dornier Do 17, 3 lekkie bombowce Bristol Blenheim Mk 1, 1 bombowiec Caproni Ca.310 oraz 15 samolotów szkolno-treningowych Rogožarski P.V.T. i 11 Rogožarski R.100, przystosowanych do roli samolotów szturmowych. Z zakładów Avii w Pradze Niemcy przekazali 7 samolotów transportowych Fokker F.VII, 1 Fokker F.IX i 1 Fokker F.XVIII.
Dzięki tym dostawom została ostatecznie zakończona organizacja Lotnictwa NDH, składającego się z: 1 Grupy Lotniczej w Zagrzebiu (1, 2, 3 i 19 Eskadry Lotnicze), 2 Grupy Lotniczej w Sarajewie (4, 5 i 6 Eskadry Lotnicze), 3 Grupy Lotniczej w Sarajewie (7, 8 i 9 Eskadry Lotnicze), 6 Grupy Lotniczej w Banja Luce (13, 16, 17 i 18 Eskadry Lotnicze).