5 czołgów spalonych, 5 uszkodzonych i 2 samochody zniszczone z paliwem i amunicją, poległo 4 pancerniaków, 10 rannych i poparzonych oraz 9 zaginionych. 6 września dowództwo części 2 bczl objął kpt. Kruciński, odtwarzał zdolność bojową w lesie pod Andrespolem.
Batalion podjął marsz w kierunku Warszawy, ok. godz.15.00 podczas marszu w pobliżu mostu na rzece Mrodze w kierunku Brzezin, maszerującą kolumnę batalionu i cywilnych uchodźców zaatakowali niemieccy dywersanci. W trakcie walki poległo kilku żołnierzy batalionu, a 22 zostało rannych wśród nich kpt. Kruciński, dywersanci zabili i ranili też ok. 200 uchodźców osób cywilnych. Dywersantów odrzucono po spieszeniu kompanii techniczo-gospodarczej i użyciu czołgów. Pod dowództwem kpt. Hajdenki batalion podjął dalszy marsz, rannych pozostawiono w Warszawie, a oddział kpt. K. Hajdenki dotarł 8 września do Miłosnej, gdzie odtwarzano sprawność techniczną przyprowadzonych pojazdów tj. 17 czołgów, 47 samochodów ciężarowych, 2 osobowych i motocykla. Pozostała część batalionu 8 września dotarła do Milanówka pod dowództwem mjr. Karpowa, który udał się na poszukiwanie paliwa i zaginął (odnalazł się jako internowany, w obozie węgierskim). Pozostałe 8 czołgów zamaskowano w pobliskim lesie pod dowództwem kpt. Rejmana.