Rodzina i pochodzenie Istnienie rodu Wędrowyczów zostało po raz pierwszy udokumentowane w XVII wiekuPor. . Na początku XX wieku dziadek Jakuba wymienił rodzinny majątek na złote ruble i wyruszył do Szwajcarii, aby zdeponować je w jednym z tamtejszych banków. Nigdy nie wrócił (pieniądze zakopał i nie zdążył ich wydobyć przed śmiercią), przez co Wędrowyczowie zaczęli żyć w biedzie.
Jakub (ur. w 1904W opowiadaniu "Dom bez klamek" wspomina, że po raz pierwszy upił się w wieku 10 lat podczas Pierwszej Wojny Światowej.) jest synem Pawło Wędrowycza, koronowanego w 1911 (prawdopodobny błąd, gdyż akcja miała miejsce podczas zatonięcia Titanica, czyli w 1912) na króla bimbrowników Stanów Zjednoczonych. Pawło zrezygnował jednak z tego tytułu na rzecz Szwajcara, Hansa Zweischnapsa. Pół roku po zakończeniu II wojny światowej Wędrowycz poślubił asystentkę chełmskiego chiromanty, Helenę (na którą padła rzucona przez Światowida klątwa wiecznego snu). Ma syna Marka, synową Małgorzatę, wnuka Macieja i prawnuka Piotra. Mieszka w Starym Majdanie koło Wojsławic, w okolicach Chełma.