Ivan „Ivica” Bek (, , ur. 29 października 1909 w Belgradzie, zm. 2 czerwca 1963 w Sète) – jugosłowiańsko–francuski piłkarz narodowości serbskiej występujący na pozycji napastnika, reprezentant Jugosławii (1927–1931) i Francji (1935–1937).

Kariera piłkarska Bek swoją przygodę z futbolem zaczynał w 1925 w klubie BSK Belgrad. Przez 3 lata gry w tej drużynie zanotował 50 występów, w których strzelił aż 51 bramek. W 1928 przeszedł do Mačva Šabac, jednak już w tym samym roku wyjechał do Francji, by grać w klubie FC Sète. W tym zespole spędził kolejne trzy lata, wraz z drużyną zdobył Puchar Francji w sezonie 1929/30, oraz dotarł do jego finału rok wcześniej.

Sezon 1931/1932 spędził w szwajcarskiej Uranii Genève Sport. Urania z Bekiem w składzie dotarła do finału Pucharu Szwajcarii, w którym przegrała 1:5 z Grasshoppers. Po tym sezonie Bek powrócił do FC Sète. Występował w tym klubie do końca sezonu 1934/35, odnosząc dużo sukcesów. Największym z nich była tzw. podwójna korona, czyli zdobycie w sezonie 1933/34 mistrzostwa i Pucharu Francji. Dla Delfinów zagrał w 69 spotkaniach, w których strzelił 33 bramki.