Rzeczywiste opętania są uznawane za przypadki wyjątkowe, a egzorcyzmy przeprowadzane mogą być jedynie z pełnomocnictwem biskupa i po wcześniejszej fachowej pomocy psychiatrycznej.
Egzorcyści świeccy, niezwiązani z Kościołami i wspólnotami religijnymi Egzorcyści świeccy stanowią problem dla tradycyjnego, chrześcijańskiego rozumienia egzorcyzmu. Z jednej strony odwołują się do pojęć znanych w chrześcijaństwie (szatan, opętanie, egzorcyzmy), natomiast z drugiej strony stosują metody, które łamią przykazania biblijne (np. zakaz nekromancji). Część egzorcystów świeckich stanowią chrześcijanie próbujący przeprowadzać egzorcyzm uroczysty na własną rękę bez stosownej zgody biskupa. Niemniej jednak zdecydowaną większość świeckich praktyk egzorcystycznych należy zaszeregować do spirytyzmu lub okultyzmu. Mowa tu o takich czynnościach, jak „odprowadzanie duchów” czy komunikowanie się ze zmarłymi.
Zobacz też
ostiariusz lektor akolita opętanie egzorcyzm diabeł / szatan
Przypisy
Bibliografia Bogusław Nadolski, Egzorcysta: Leksykon liturgii, Poznań