thumb|Krajobraz rolniczy wsi Harkabuz thumb|Masyw Janiłówki widziany z okolic Kułakowego Wierchu Beskid Orawsko-Podhalański – pasmo górskie o krajobrazie gór niskich w Beskidach Zachodnich, stanowiące łącznik pomiędzy Pasmem Policy w Beskidzie Żywiecko-Orawskim na zachodzie a Gorcami na wschodzie. Według wieloautorskiej regionalizacji fizycznogeograficznej Polski z 2018 roku pasmo znajduje się w mezoregionie Pogórza Orawsko-Jordanowskiego. W starszym podziale fizycznogeograficznym autorstwa Jerzego Kondrackiego pasmo należało do rozległego mezoregionu Beskidu Żywieckiego, jako jego mikroregion. Najwyższym wzniesieniem jest Kiełek (961 m). W literaturze turystyczno-krajoznawczej pasmo bywa nazywane Pasmem Podhalańskim lub Pasmem Żeleźnicy i jest traktowane jako część Beskidu Żywieckiego.
Topografia Północna granica Beskidu Orawsko-Podhalańskiego biegnie od Przełęczy Zubrzyckiej (styk z Pasmem Policy) doliną Ciśniawy, potem Bystrzanką aż do jej ujścia do Skawy. Na wschodzie granicę wytyczają podnóża wzniesień opadających ku Kotlinie Rabczańskiej oraz górny bieg Raby, Przełęcz Sieniawska (styk z Gorcami) i potok Charczynka. Od południa wzniesienia pasma opadają do Kotliny Orawsko-Nowotarskiej, a granicę zachodnią z Działami Orawskimi znaczy dolina Zubrzycy.