I wojna domowa w Kongu – konflikt zbrojny trwający od listopada 1996 do maja 1997 roku, w wyniku którego zostały obalone rządy dotychczasowego prezydenta Zairu, Mobutu Sese Seko, przez siły rebelianckie oraz wspierające je Ugandę i Rwandę. Przywódca rebeliantów, Laurent-Désiré Kabila, po zwycięstwie ogłosił się prezydentem oraz zmienił nazwę państwa na Demokratyczną Republikę Konga. W wyniku tej wojny śmierć poniosło ponad 200 tysięcy cywilów.
Kabila nie wprowadził w życie postulatów, które były przyczyną eskalacji konfliktu. Dodatkowo alienował swoich byłych sojuszników, co w ostateczności doprowadziło do wybuchu drugiej wojny.
Przyczyny wojny Problemy polityczne Mobutu Sésé Seko pochodzący z ludu Ngbandi, rządził państwem od roku 1965 ze wsparciem Stanów Zjednoczonych, które uważały ówczesnego prezydenta za przeciwnika systemu komunistycznego i takich organizacji jak: MPLA w Angoli, ZANU w Zimbabwe oraz ANC w Południowej Afryce. Jego rządy okazały się katastrofalne dla gospodarki kraju. W 1997 roku PKB Zairu było mniejsze o 65% od poziomu z 1960 rokuGondola, Ch. Didier. The History of Congo. Westport: Greenwood Press, 2002, s. 6..