Walka wewnętrzna przeciwko rządom prezydenta Mobutu doprowadziła do utworzenia opozycji lewicowej, która popierała Patrice’a Lumumbę, wspierana również przez mniejszości etniczne i regionalne, które sprzeciwiały się rządom z Kinszasy. Po śmierci Patrice’a Lumumby opozycja skoncentrowała się wokół Laurent-Désiré Kabila, przedstawiciela ludu Luba. Pochodził on z prowincji Katanga, gdzie walczył przeciwko Mobutu od chwili jego dojścia do władzyGribbin, Robert E. In the Aftermath of Genocide: the U.S. Role in Rwanda. New York: IUniverse, 2005, s. 190.. Niemożność przeciwstawienia się ruchom rebelianckim we wschodniej części kraju spowodowała unifikację wrogów Mobutu, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych.
Napięcia etniczne Napięcia pomiędzy różnymi grupami etnicznymi we wschodniej części państwa istniały już od wieków. Szczególnie intensywne były konflikty pomiędzy lokalnymi osiadłymi plemionami rolniczymi a plemieniem nomadów Tutsi, które emigrowało przez wiele lat z terenów dzisiejszej RwandyVlassenroot, Koen. „Conflict & Malitia Formation in Eastern Congo”. Ed. Preben Kaarsholm. Violence, Political Culture & Development in Africa. Athens: Ohio UP, 2006. 49-65, s. 53.. Część emigracji nastąpiła jeszcze przed kolonizacją Konga przez Belgię pod koniec XIX wieku.