Prostokątny dziedziniec honorowy ujęty został od wsch. i zach. oficynami, dziedziniec przedni zaś dwoma symetrycznie usytuowanymi budynkami dawnej stajni i wozowni. Pałac otacza rozległe założenie parkowe początkowo było ono regularne (trzy promieniście rozchodzące się szpalerowe aleje) późnej krajobrazowe z ciągiem stawów i budynkiem bażantarni w głębi. Do kompleksu dworskiego należały również zabudowania gospodarcze i dominialny folwark właścicieli miasta, w którym działały: garbarnia, gorzelnia, piła wodna i cegielnia.

W ostatniej ćwierci XVIII w. (przed 1780) założenie pałacowe-parkowe zostało na trwałe sprzęgnięte ze strukturą urbanistyczną miasta poprzez wytyczenia na starym trakcie monumentalnej wysadzanej drzewami ulicy (dł. 850 m i szer. 50 m) ob. ul. Pałacowa. Oś widokowa alei została zamknięta od północy klasycystycznym pałacem, od południa sylwetą kościoła pw. św. Jana Chrzciciela (wieża dobudowana w 1 ćw. XIX w., przebudowany 1762-1807). Założenie to stanowi przykład umiejętnego powiązania starego miasta z nowym założeniem. Pośrodku ulicy przy komponowanej zieleni wzbogaconej sztucznymi sadzawkami i mostkiem znajdowała się granica pomiędzy terenami dworskimi i miejskimi.