Antoni de Crato zwany również jako Antoni I; Antoni, przeor Crato lub też António de Crato.(port.) Dom António, Prior do Crato (ur. 1531 w Lizbonie, zm. 26 sierpnia 1595 w Paryżu) – wnuk króla Manuela I Szczęśliwego. Wystąpił z roszczeniem do tronu Portugalii podczas kryzysu dynastycznego w 1580 r. po śmierci Henryka I Kardynała. Król Portugalii jako Antoni I przez 33 dni na kontynencie, do czasu wkroczenia wojsk hiszpańskich i koronacji Filipa I. Rościł sobie prawo do tronu aż do 1583 r., przebywając na Azorach. Był uczniem Arcybiskupa Bragi. Jest jednym z największych bohaterów w historii Portugalii.
Wczesne życie Antoni był synem z nieprawego łoża księcia Beja, Ludwika (drugiego syna króla Manuela I) i Jolanty Gomes (niektórzy uważają, że jego rodzice pobrali się później prawdopodobnie w Evorze). Jego matka przez dłuższy czas była oskarżana o żydowskie pochodzenie, oraz niedawne dopiero przejście na katolicyzm (wymuszoną zmianę wiary), ale faktycznie należała do drobnej portugalskiej szlachty, była córką Piotra Gomes z Evory. Zmarła jako zakonnica w Santarém 16 lipca 1568.