Po śmierci Grzegorzewskiego, Piotr Gruszczyński napisał w „Tygodniku Powszechnym”: „To była wyspa w archipelagu polskiego teatru zupełnie odrębna, oblana wielkim morzem, które dzieliło ją od innych lądów. Panował na niej Król-Duch, poeta, niebywale arystokratyczny, oderwany od szybkiego rytmu zdarzeń, wsłuchany w tym rzeczy istotnych i własne wizje, tworzący stale nowy świat z przedmiotów przeniesionych, wyjętych z ich codziennego kontekstu, czasem bardzo wzniosłego, które w teatrze jego wyobraźni nabierały nowej mocy, zaskakiwały siłą rażenia. Wyspy już nie ma. Odys powrócił do Itaki jedyną możliwą drogą, przez śmierć. Bardzo ubyło teatru w Polsce.”
Ważniejsze realizacje
Tak zwana ludzkość w obłędzie na podstawie Witkacego Król umiera Eugène Ionesco Sen nocy letniej Szekspira Śmierć w starych dekoracjach Różewicza Ameryka według Kafki Szewcy Witkacego Powolne ciemnienie malowideł według Lowry’ego La Bohème według Wesela i Wyzwolenia Wyspiańskiego Wesele i Noc listopadowa Wyspiańskiego Nie-Boska komedia Krasińskiego Operetka i Ślub Gombrowicza Nowe Bloomusalem według Joyce’a Morze i zwierciadło według W.H. Audena Hamlet Stanisława Wyspiańskiego Duszyczka według Tadeusza Różewicza On.