Klasycyzm Berzsenyiego inspirowany był Horacym oraz węgierskim poetą Benedekiem Virágiem, lecz jego osobowość znacząco odbiegała od ducha starożytnej poezji. Za antyczną formą jego wierszy dostrzegamy nie klasyczną harmonię i równowagę, lecz tęsknotę za tymi wartościami. Pod względem treści wiersze Berzsenyiego należą już do epoki romantyzmu.
Jego utwory są zarazem klasycystyczne i romantyczne, podobnie jak on sam był jednocześnie wiejskim gospodarzem i wrażliwym poetą – z wolna jednak jego ideały podkopywać zaczęła rzeczywistość. Miejsce marzeń zajęło rozczarowanie, cierpienie wywołane utratą złudzeń. W wierszu Barátaimhoz ("Do mych przyjaciół") nazywa swoje niegdysiejsze uczucia i marzenia bezcelowymi i wspomina swoje dawne dzieła.
Bibliografia Antologia poezji węgierskiej, wybór i układ: I. Csápláros, G. Kerényi, PIW, Warszawa 1975.
Kategoria:Urodzeni w 1776 Kategoria:Węgierscy poeci XIX wieku Kategoria:Zmarli w 1836