Z tego względu została ona zastąpiona przez Segni..
W następnych latach Bruno pozostał wierny Grzegorzowi VII i jego następcom w sporach z cesarzem Henrykiem IV i popieranym przez niego antypapieżem Klemensem III (1080–1100). 4 maja 1082 Bruno uczestniczył w synodzie rzymskim poświęconym walce z Klemensem IIIKlewitz, s. 38; Ganzer, s. 59; Schwartz, s. 271. Za pontyfikatu Wiktora III (1087) sprawował urząd bibliotekarza (kanclerza) Stolicy Apostolskiej. Uczestniczył w papieskiej elekcji w marcu 1088, w wyniku której papieżem został Urban IIKlewitz, s. 39-40; Ganzer, s. 59; Hüls, s. 51.
W latach 1089–96, choć Bruno utracił urząd kanclerski, niemal stale przebywał w najbliższym otoczeniu papieża Urbana II. 8 lipca 1089 i 6 lutego 1094 sygnował przywileje papieskie wystawione w Rzymie, w sierpniu 1092 towarzyszył Urbanowi II w Salerno, a w marcu 1093 na synodzie w TroiaGanzer, s. 60. 19 marca 1094 asystował przy konsekracji biskupa Lamberta z Arras, dokonanej przez Urbana II w rzymskim kościele S. Maria Nuova, a 5 kwietnia tego samego roku został wymieniony w przywileju papieskim dla diecezji Dol-de-Bretagne jako jeden z doradców papieżapor. Hüls, s. 53, 129..