Antoni Anusiak (ur. 23 sierpnia 1889 w Witowążu, zm. po 1939) – polski polityk, burmistrz Łęczycy w latach 1934–1939, poseł na Sejm I kadencji w 1927, działacz społeczny i samorządowy, publicysta.

Młodość i początki działalności Urodził się w rodzinie chłopskiej – Wojciecha i Józefy z domu Kazimierska. W 1905 ukończył 6 klas Szkoły Handlowej we Włocławku a następnie odbywał praktykę rolniczą na Pomorzu i w Niemczech. W okresie późniejszym pracował jako urzędnik w Związku Ziemstw na terenie Rosji. Podczas I wojny światowej pełnił funkcję rejonowego zarządcy magazynów, był członkiem partii socjalistów-rewolucjonistów. Za swoją działalność partyjną jesienią 1917 został aresztowany i skazany przez bolszewików na śmierć, po czym został odbity z aresztu i uniknął wykonania wyroku. W 1918 zaciągnął się do I Korpusu Polskiego w Rosji. Służył w 1 Pułku Ułanów Krechowieckich a następnie w 2 Pułku Ułanów. Jako ochotnik walczył w wojnie polsko-bolszewickiej.