wyjechał ponownie do Związku Radzieckiego, gdzie był kierownikiem Centralnej Szkoły Partyjnej przy KC Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi. W 1928 został skierowany przez partię do Stanów Zjednoczonych w celu prowadzenia propagandy wśród robotników amerykańskich. Zagrożony aresztowaniem, wrócił najpierw do Moskwy, a następnie do Polski. W marcu 1929 ponownie aresztowany za działalność antypaństwową; w 1930 zwolniony za kaucją. Udał się ponownie do Związku Radzieckiego, gdzie przebywał do 1935 pracując w Międzynarodówce Komunistycznej.
W maju 1935 wrócił do Polski. Został kierownikiem Wydziału Żydowskiego przy Sekretariacie Krajowym KC Komunistycznej Partii Polski, sprawując jednocześnie nadzór polityczny nad centralami Komunistycznych Partii Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Białorusi. W 1937 został delegowany przez KC KPP do Hiszpanii, gdzie kierował pracą partyjno-polityczną w Bazie Brygad Międzynarodowych w Albacete. Był jednym z organizatorów Żydowskiej Kompanii im. Naftaliego Botwina w Brygadzie im. Jarosława Dąbrowskiego. Po delegalizacji Komunistycznej Partii Polski w 1938, wyjechał do Paryża, gdzie nawiązał kontakt z Komunistyczną Partią Stanów Zjednoczonych. Wybuch II wojny światowej zastał go we Francji.