thumb|250px|Grób Edwarda Natana Frenka na cmentarzu żydowskim w Warszawie Edward Natan Frenk, także Azriel Natan Frenk (hebr. עזריאל נתן פרענק; ur. 23 listopada 1862 w Wodzisławiu, zm. 1 lutego 1924 w Warszawie) – polski historyk, publicysta i tłumacz żydowskiego pochodzenia, współpracujący z pismami polskimi i hebrajskimi (Ha-Eszkol i Ha-Cefira).
Uważany za jednego z prekursorów literatury i publicystyki jidyszowej i hebrajskojęzycznej w Warszawie. Publikował pod pseudonimami: Paneach, Panejach, Natan.
Pochowany jest na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 44, rząd 1)Grób Edwarda Natana Frenka w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej.
Życiorys Pochodził z zamożnej, religijnej rodziny kupieckiej z Wodzisławia pod Kielcami. Został wychowany w tradycji chasydzkiej – wpływy te są widoczne w jego twórczości literackiej i zainteresowaniach badawczych. Jest on autorem zbiorów chasydzkich legend i opracowań naukowych, powieści o polskich chasydach Mi-chajej ha-chasidim be-Polin z 1896, a także tłumaczenia księgi Zohar. W latach 80. XIX wieku osiadł w Warszawie, gdzie rozpoczął działalność pisarską, wpisując się niejako w nurt Haskali. Od 1884 r. publikował w pismach żydowskich, polskich, niemieckich i rosyjskich, m.in.