Według innych danych zmarł w areszcie na tyfus.
W partyzanckim okresie swojej działalności był często oskarżany (zwłaszcza przez przeciwników z Centralnej Rady) o antysemickie mordy.
Niedługo potem pojawił się jego sobowtór – Aleksander Grudnicki. Dzięki zewnętrznemu podobieństwu, wielu mu uwierzyło. Grudnicki stworzył oddział, który walczył z białogwardzistami Denikina i prowadził aktywną dywersję na tyłach Armii Ochotniczej. Później walczył również z bolszewikami. W maju 1920 połączył swoje siły z powstańczymi oddziałami Grigorija Czuprynki, tworząc Ukraińską Powstańcza Armię. Rozdając chłopom broń, rozbijając sielsowiety i bolszewickie oddziały rekwizycyjne, wywołali szybką reakcję CzKa – 7 baszkirska brygada stłumiła krwawo ich „powstanie”. W 1921 Grudziński poddał się bolszewikom. Dalsze jego losy nie są znane.
Cała rodzina prawdziwego Angela była w latach 30. poddana bolszewickim represjom.
Wpływy kulturowe W 1969 roku postać Angela pojawiła się w radzieckim telewizyjnym serialu szpiegowsko-przygodowym pt. Adjutant Jego Pierwoschoditielstwa (zagrał go Anatolij Papanow). Został tam przedstawiony jako dwukrotnie starszy, tępy chłop-analfabeta, stojący na czele bandy rozbójników, deklarujących się jako „zieloni”, tj. zwalczających zarówno białych „białych” jak i „czerwonych”, a przede wszystkim grabiących zwykłych ludzi.
Bibliografia
Kategoria:Wojna domowa w Rosji 1917–1921 Kategoria:Zieloni (wojna domowa w Rosji)