Wbrew nazwie posiadają ogon o przeciętnej dla tego rodzaju długości.
Spotykane są dwie odmiany – jasna i ciemna, bez form pośrednich.
Tryb życia Występuje w wielu różnorodnych wilgotnych siedliskach, w tym lasach i na ich obrzeżach, w lasach wtórnych, na otwartej przestrzeni i na sawannach z rozproszonymi drzewami i zadrzewieniami, zwykle w pobliżu wody. Najbardziej aktywny jest o świcie i zmierzchu. Mięsożerny, żywi się głównie ptakami, ale zjada również gryzonie, jaszczurki, żaby, węże i owady.
Rozmnażanie Myszołowy krótkoogonowe rozmnażają się raz w roku. Ich sezon godowy trwa od stycznia do czerwca. Ptaki są najprawdopodobniej monogamiczne. Po godach samica buduje z patyków duże gniazdo na szczycie wysokiego drzewa i składa w nim 1 do 3 białych, nakrapianych jaj. Po 34–39 dniach wykluwają się pisklęta, które następnie są karmione przez oboje rodziców.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje myszołowa krótkoogonowego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2019 roku organizacja Partners in Flight szacowała, że liczebność światowej populacji mieści się w przedziale 5–50 milionów dorosłych osobników.