Dzieło jest stylistyczną kontynuacją namalowanego wcześniej Święta Różańcowego, łączy cechy typowe dla gotyckiego malarstwa z formami nowożytnymi. Jest świadectwem znajomości form i treści charakterystycznych dla wczesnorenesansowego malarstwa weneckiego. Jest też motyw charakterystyczny dla renesansowego malarstwa Florencji, a rzadziej preferowany wówczas w Wenecji – obecność świętego Jana Chrzciciela.
Głównym osiągnięciem Dürera w tym obrazie jest trafne połączenie wyszukanej formy i głębokiej treści. Każda z postaci wyraża swoje własne emocje, ale wszyscy razem tworzą silną więź. Co więcej, artyście zależało, by wpisać w tę relację odbiorców obrazu, co potwierdza gest Marii. Niestety, zły stan, w jakim zachowany jest obraz, w dużym stopniu zakłóca wrażenie ogólnej harmonii, która charakteryzuje to dzieło.
Bibliografia Anja-Franzisca Eichler,Albrecht Dürer, Köln 1999. Erwin Panofsky, Das Leben und die Kunst Albrecht Dürers, München 1977. Olga Kotková, Růžencová slavnost 1506 – 2006, Praha 2006 Johann Konrad Eberlein: Albrecht Dürer. Reinbek: Rowohlt Taschenbuch Verlag, 2003.
Linki zewnętrzne O obrazie na Web Gallery of Art
Kategoria:Obrazy Albrechta Dürera Kategoria:Matka Boska na obrazach Kategoria:Obrazy w Gemäldegalerie