thumb|260px|Kościół Bożego Ciała na Piaskach thumb|260px|Piaski - ul. Krakowska Piaski – historyczna część Poznania zlokalizowana w obrębie Rybaków i Garbar (głównie ul. Łąkowa, część Krakowskiej i Strzeleckiej). Obecnie nazwa Piaski zanika – teren ten uważa się potocznie za Rybaki.
Historia W średniowieczu osada Piaski leżała na południowy wschód od murów miejskich Poznania, nad zakolem Warty (tzw. Starą Rzeką) i Strugi Karmelickiej (Karmelitańskiej). Był to rejon obecnej ulicy Łąkowej. W tamtych czasach do Piasków należały prawdopodobnie Rybaki, Czapniki i osada Gąska (dwie ostatnie nie istnieją).
W 1399 Władysław Jagiełło lokował na południe od Piasków karmelitów trzewiczkowych (kościół Bożego Ciała). Przed 1421 założono tutaj cmentarz miejski, kościół pod wezwaniem Wszystkich Świętych i hospicjum dla podróżnych. W 1455 mieszczanie poznańscy ufundowali klasztor Bernardynów pod wezwaniem św. Bernardyna ze Sieny.
Podobnie, jak w przypadku Rybaków, znacząca przebudowa dzielnicy nastąpiła na przełomie XIX i XX w. Wtedy to zabudowano ten teren okazałymi 4- i 5-piętrowymi kamienicami w duchu secesji i historyzmu.