Stanisław Araszkiewicz, ps. Jastrzębiec, Jastrzębowski (ur. 13 listopada 1901 w Garbowie, zm. 1 września 1983 w Warszawie) – polski polityk, poseł na Sejm w latach 1930–1935, dyrektor Departamentu Robót Publicznych i Odbudowy i przewodniczący Krajowej Rady Odbudowy Delegatury Rządu na Kraj, partyzant BCh, po wojnie podsekretarz stanu w Ministerstwie Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych w latach 1957–1967, działacz społeczny.
Życiorys Młodość i początki działalności politycznej Stanisław Araszkiewicz do 1924 roku uczył się w gimnazjum w Sandomierzu, jednak maturę uzyskał w 1925 roku, studiując od 1924 roku na Wydziale Nauk Politycznych i Społecznych Wolnej Wszechnicy Polskiej. Uzyskał dyplom w 1935 roku (studiował z przerwą od 1930 do 1933).
W czasie nauki w gimnazjum w lipcu 1920 roku ochotniczo zaciągnął się do Wojska Polskiego podczas wojny polsko-bolszewickiej. Służył do października 1920 roku, później, w czasie studiów odbył przeszkolenie w Batalionie Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 10 w Gródku Jagiellońskim (od listopada 1928 roku do września 1929 roku). W 1937 roku otrzymał awans na podporucznika rezerwy piechoty.