Doprowadziło to kompleks kościelno-klasztorny do ruiny a dzieła zniszczenia dopełniły kolejne pożary: w 1804 i 1812.
Zrujnowany zespół klasztorny zakupił w 1817 hrabia Józef Maksymilian Ossoliński, z myślą adaptowania go na bibliotekę założonej przez siebie fundacji. Plany odbudowy sporządził Jerzy Głogowski – budowniczy, malarz i grafik, który do Lwowa przybył z Krakowa. W latach 1844–1847 wzniesiono lewe skrzydło budynku i właśnie tu w 1870 r. powstało Muzeum Książąt Lubomirskich.
Zobacz też Kościół Matki Boskiej Gromnicznej i klasztor Karmelitanek Bosych we Lwowie Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Przypisy
Bibliografia Jurij Smirnow, Historia świątyń rzymskokatolickich Lwowa, cz. I Ryszard Chanas, Janusz Czerwiński, Lwów, Przewodnik turystyczny, wyd. Ossolineum 1992, Wrocław, . Bartłomiej Kaczorowski, Zabytki starego Lwowa, wyd. Oficyna Wydawnicza, Warszawa 1990, .
Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo ruskie) Agnieszka Kategoria:Zakład Narodowy im. Ossolińskich Kategoria:Zdesakralizowane kościoły na Ukrainie