Unia Zachodnioeuropejska (UZE, ang. Western European Union, WEU) – istniejąca w latach 1954–2011 międzynarodowa organizacja wojskowa, utworzona na podstawie układów paryskich z 23 października 1954, modyfikujących Traktat Brukselski z 1948.

Historia Układy paryskie weszły w życie, po zakończeniu procesu ratyfikacji, 5 maja 1955, przekształcając tym samym powstałą w 1948 Unię Zachodnią (grupującą Francję, Wielką Brytanię i kraje Beneluksu) w Unię Zachodnioeuropejską, będącą organizacją polityczno-obronną, podczas gdy dotychczasowe zadania kulturalne UZ przejęła Rada Europy, zaś współpraca gospodarcza państw UZ rozwijana była odtąd w ramach Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali oraz Organizacji Europejskiej Współpracy Gospodarczej. UZE miała z założenia pełnić wszystkie zasadnicze funkcje niedoszłej Europejskiej Wspólnoty Obronnej, poza integracyjną. Zrezygnowano zatem – głównie za sprawą Wielkiej Brytanii – z ponadpaństwowego charakteru nowo utworzonej instytucji. Pomimo to, UZE – podobnie jak jej poprzedniczka – także nie odegrała znaczącej roli, bowiem centrum aktywności wojskowej stało się NATO, niemniej klauzula natychmiastowej i bezwarunkowej pomocy militarnej w wypadku agresji na któregoś z członków UZE, a także każdej innej, jaką państwa członkowskie dysponująArt. 4 traktatu brukselskiego z 1948 i art.