Najbardziej efektowną metodą zapłodnienia ikry jest metoda półsucha. Polega ona na tym, że mlecz przed dodaniem do odcedzonej ikry jest rozcieńczany wodą w stosunku 1:50 lub 1:100. Po zapłodnieniu jaja pęcznieją, osłonki jajowe się napinają i uzyskują wyższą wytrzymałość mechaniczną, a ich warstwa zewnętrzna staje się silnie kleista.
Wyodrębniono pięć etapów rozwoju larw jesiotrów: I – od wyklucia do pasywnego oddychania skrzelowego. Larwa oddycha całą powierzchnią ciała. Wylęg koncentruje się w postaci gęstych stad na dnie basenów. Korzystne jest zaciemnienie basenów; II – wykształcenie skrzeli, resorpcja woreczka żółtkowego; III – rozpoczęcie odżywiania egzogennego, aktywne oddychanie. Obserwuje się wzrost liczby śnięć, wylęg gromadzi się w miejscach oświetlonych; IV – aktywne pływanie, całkowita resorpcja woreczka żółtkowego; V – aktywne poszukiwanie paszy za pomocą receptorów węchowych i smakowych na wąsikach.
Podchów wylęgu i narybku zależy od: odpowiedniej temperatury; ilości tlenu rozpuszczonego w wodzie (70%); przepływu wody; zastosowania odpowiednich pasz dostosowanych dla ryb z dobrze wykształconym żołądkiem; małej ilości amoniaku i dwutlenku węgla w wodzie.
Chów jesiotra może się odbywać: w stawach pstrągowych; w małych stawach karpiowych; w basenach tuczowych.
Zobacz też fauna Polski lista rodzin ryb
Uwagi
Przypisy
Bibliografia