Opuncja figowa (Opuntia ficus-indica) – gatunek opuncji pochodzący z Meksyku, lecz uprawiany również w wielu innych krajach o ciepłym klimacie, także w południowej Europie. Łatwo przystosowuje się do różnych warunków glebowych. Aztekowie uważali ją za roślinę świętą i wykorzystywali do różnych celów. Pierwsze owoce, dotarły do Europy prawdopodobnie już pod koniec XV w. po powrocie wyprawy Krzysztofa Kolumba. Stąd używana do tej pory nazwa ficus indica (figa indyjska).
Nazewnictwo Gatunek o licznych synonimach nazwy naukowej: Cactus decumanus Willd., Cactus ficus-indica L., Opuntia amyclaea Ten., Opuntia cordobensis Speg., Opuntia decumana (Willd.) Haw., Opuntia ficus-indica var. gymnocarpa (F. A. C. Weber) Speg., Opuntia gymnocarpa F. A. C. Weber, Opuntia hispanica Griffiths, Opuntia maxima Mill., Opuntia megacantha Salm-Dyck, Opuntia paraguayensis K. Schum.
Morfologia thumb|200px|lewo|Kwiat
Pokrój Sukulent osiągający wysokość nawet do 5 metrów. Pokryta woskowatą skórką, i kolcami o długości 1–2 cm, stanowiącymi ochronę przed nadmiernym parowaniem i zwierzętami. Kwiaty Pojawiają się u roślin powyżej 1 roku, na częściach bardziej wystawionych na działanie słońca. Owoce Żółte poprzez pomarańczowe do czerwonych, z wieloma nasionami, pokryte drobnymi wypustkami.