liczne lasy. Niemniej według źródeł pisanych dominikanie łęczyccy byli właścicielami miasteczka jeszcze pod koniec XVI w., a ich związek z powstaniem kaplicy sławiącej kult św. Jana Chrzciciela jest najbardziej prawdopodobny.
left|thumb|240px|Kościół parafialny w Budzynku. Widok od strony południowo-wschodniej
XVII wiek – wiek wojen Niewiele wiadomo na temat dziejów Budzynka w tym okresie, a tym bardziej źródła dalej milczą w związku z tematem świątyni w tej miejscowości. Niemniej wiek wojen odcisnął olbrzymie piętno zniszczenia w Rzeczypospolitej. Ucierpiał również znacznie Budzynek, przez co najprawdopodobniej stracił prawa miejskie po 1661 r. (wtedy w źródłach podatkowych nazywany był mieściną – oppidulum). Dzięki wizytacji Budzynka przeprowadzonej w 1682 r. wiadomo o rujnacji dworu i zubożeniu mieszkańców. Sama miejscowość powróciła jednak w ręce szlacheckie, być może wykupili ją zwrotnie Leźniccy herbu Jastrzębiec lub uczyniła to inna rodzina szlachecka.
right|thumb|240px|Kościół parafialny w Budzynku. Uczta Herodiady – barokowy obraz przedstawiający ścięcie św. Jana Chrzciciela, który nawiązuje do wezwania kościoła right|thumb|240px|Kościół parafialny w Budzynku. XVI-wieczna część prezbiterialna.