Ryby pochodziły z okolicznych jezior oraz gospodarstw rybnych województwa poleskiego i wołyńskiego. Mąkę produkowano w tomaszowskim młynie, częściowo z pszenicy przychodzącej na stację kolejową Włodawa.
Dobre połączenia komunikacyjne, sąsiedztwo oddalonego o 5 km ośrodka administracyjno-gospodarczego we Włodawie i atrakcyjne, przyciągające letników warunki turystyczne spowodowały szybki rozwój Tomaszówki kosztem podupadającej Włodawki, a nawet Włodawy, pozbawionej własnej stacji kolejowej. Od 1930 do 1937 ludność Tomaszówki wzrosła dwukrotnie, do 3 tys. mieszkańców.
II wojna światowa Na początku września 1939 mosty włodawskie zostały zbombardowane. We wsi znalazło się wielu Polaków uciekających przed wojskami niemieckimi, w tym liczni Żydzi. W rejonie Tomaszówki z inspiracji NKWD zaczęły działać bojówki mordujące polskich oficerów i inteligentówM. Wierzbicki, Polacy i Białorusini w zaborze sowieckim, Warszawa 2000, s. 98: przytacza relację kupca drzewnego narodowości żydowskiej Jechiela Szlachtera z osady Tomaszówka: Sam obserwowałem działalność band koło Tomaszówka, gdzie mieszkałem, oraz Szacka. Bandy, które tam grasowały, składały się z Żydów, Ukraińców i Białorusinów, a na czele jednej stał Polak – Stefan Studniarski (...).