Słynie z setek latarni z brązu i kamienia, które zostały podarowane przez wiernych. Latarnie są zapalane dwa razy w roku, podczas festiwali w lutym i sierpniu. Pałac cesarski Heijō-kyū Daigoku-den – odbudowana część pałacu cesarskiego. Jest to budynek z „wcześniejszą” salą audiencyjną zrekonstruowany za ok. 200 mln USD. Był to największy pawilon dawnego kompleksu pałacowego, który służył jako miejsce ważnych uroczystości i spotkań. Na środku sali stoi tron (taka-mikura). Fundamenty „późniejszej” sali audiencyjnej, która w drugiej połowie okresu Nara zastąpiła „wcześniejszą”, znajdują się niedaleko na wschód od „wcześniejszej”. Inne Nara-machi – rejon wąskich uliczek w centrum miasta, pamiętających okres Edo. W dawnych domach kupców są dziś kawiarnie, sklepy z pamiątkami i dziełami sztuki oraz małe muzea Nara Kōen (park Nara) – utworzony w 1880 roku zajmuje rozległy obszar 660 ha i słynie z wolno spacerujących setek jeleni i światowej klasy sławnych świątyń Sarusawa-ike (staw Sarusawa) – duży, sztuczny staw w centrum Nary, utworzony w 749 roku jako część terenu należącego do świątyni Kōfuku-ji. Legenda głosi, że w okresie Nara służka dworska utopiła się w tym stawie po tym, jak utraciła łaski po romansie z cesarzem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Nara (miasto w Japonii) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.