mały|421x421px|Nicolas Poussin, Śmierć Safiry, około 1652 Ananiasz i Safira – nowotestamentowe małżeństwo, członkowie pierwszej jerozolimskiej wspólnoty chrześcijańskiej. Wspominają o nich Dzieje Apostolskie (5:1-11).
Członkowie wspólnoty współdzielili majątek i nie uznawali prywatnej własności. Sprzedawali domy i ziemię, a pozyskane środki oddawali apostołom, którzy rozdzielali je według potrzeb ludowi. Safira i jej mąż także sprzedali swoją posiadłość, jednak próbowali oszukać apostołów na potrzeby własnej dumy, ukrywając część pieniędzy tylko dla siebie. Gdy Ananiasz przyszedł oddać pieniądze Świętemu Piotrowi, ten oskarżył go o oszustwo wobec Boga (nie społeczności). Ananiaszu! Dlaczego pozwoliłeś, aby szatan opanował twoje serce? Okłamałeś Ducha Świętego, bo zatrzymałeś dla siebie część pieniędzy. Czy posiadłość nie należała do ciebie? I czy pieniądze po sprzedaży nie były nadal twoje? Dlaczego więc w swoim sercu postanowiłeś to zrobić? To nie nas okłamałeś, ale BogaUsłyszawszy te słowa Ananiasz upadł martwy. Gdy przybyła Safira, poszukując swego męża, Święty Piotr również jej zarzucił kłamstwo. Także ona od razu padła martwa. Powiedz mi, czy za taką sumę sprzedaliście posiadłość?—spytał ją Piotr.—Tak!—odpowiedziała. —Za taką.