Ulica do 1922 nosiła nazwę Hohenlohehütterstraße (część koszucka) i Kattowitzerstraße (część bogucicka). W latach 1922−1939 część bogucicka (od ul. L. Markiefki do ul. Górnej) nazywała się ul. Katowicka, od ul. Górnej do ul. Zamkowej (obecnie al. Wojciecha Korfantego) w części koszuckiej − ul. WełnowskaNiemiecka mapa Katowic z 1939 www.mapywig.org [dostęp 2011-07-14]; w latach 1939−1945 Kalidestraße, w latach 1945−1990 Róży Luksemburg.
Zabudowa wokół ulicy Katowickiej zaczęła powstawać w drugiej połowie XIX wieku. Były to familoki o wysokości od dwóch do czterech kondygnacji, przeznaczone dla pracowników kopalni „Ferdynand”. Przy ul. Katowickiej znajdował się jeden z jej szybów wydobywczych. W latach trzydziestych XX wieku przy ulicy wzniesiono robotnicze osiedle mieszkaniowe. W 1936 wzniesiono bloki mieszkalne pod numerami 31, 33, 35, 37, 39, które zawierały razem 117 mieszkań oraz bloki pod numerami 56, 58, 60, zawierające 72 mieszkania. W dwudziestoleciu międzywojennym pod numerem 5 funkcjonowała restauracja, której właścicielem był Jan Muc.
W 2008 roku powstał film Dagmary Drzazgi pn.