Maspero wobec archeologów-poszukiwaczy, postulując zmianę przepisów prawa o starożytnościach. W swej opinii dotyczącej każdego odkrycia, głosił pogląd, że dyrektor Służby Starożytności powinien mieć wyłączne prawo decydowania, które znaleziska mają pozostać w Egipcie. W latach 1922 -24 konflikt z Carterem stopniowo narastał. Głównymi jego przyczynami był zakres kompetencje w sprawach decydowania kto i kiedy może grobowiec zwiedzać oraz wyłączność na relacjonowanie postępu prac w grobie, przyznana przez odkrywców londyńskiemu "The Times" oraz włączenie jego reportera - Arthura Mertona do ekipy jako jej pełnoprawnego członka. 13 lutego 1924 roku Lacau przekazał Carterowi polecenie służbowe, w wyniku którego doszło do zamknięcia grobowca, a samemu Carterowi i członkom jego ekipy zabroniono doń wstępu w wyniku czego Carter opuścił Egipt 21 marca 1924 roku, a jego koncesja na prowadzenie prac w Dolinie została cofnięta. W styczniu 1925 roku doszło do zgody i Carter wraz z Lacau dokonali ponownego otwarcia grobu. Funkcję dyrektora generalnego pełnił Lacau do 1936 roku. W latach 1938–47 był profesorem egiptologii w Collège de France, a od 1939 roku był członkiem Académie des Inscriptions et Belles-Lettres. Zmarł w Paryżu 26 marca 1963 roku w wieku niespełna 90 lat.
Kategoria:Francuscy egiptolodzy Kategoria:Francuscy archeolodzy Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1963