Antoni, imię świeckie: Aleksandr Iwanowicz Putiłow (ur. w Borisoglebskim, zm. w Kozielsku) – jeden ze Świętych Starców Optyńskich.
Życiorys Urodził się w rodzinie Iwana Grigoriewicza i Anny Iwanowny Putiłowych, gdzie został wychowany w duchu surowej religijności. Już w dzieciństwie miał rozważać wstąpienie w przyszłości do monasteru, w jego dalszej rodzinie byli mnisi prawosławni. W 1812 w czasie najazdu francuskiego na Rosję przebywał w Moskwie i poniósł z rąk Francuzów ciężkie obrażenia. Udał się wówczas do domu rodzinnego w Rostowie, po czym opuścił go na zawsze, by zostać pustelnikiem w lasach rosławskich, podobnie jak jego brat Tymofiej - mnich Mojżesz. 2 lutego 1820 złożył święcenia zakonne. Już po roku udał się razem z bratem do Pustelni Optyńskiej, by współtworzyć przy niej skit św. Jana Chrzciciela.
W 1825 Mojżesz został wyznaczony na starca monasteru, zaś Antoniemu powierzono funkcję przełożonego skitu. Wykonywał ją mimo ciężkiej choroby. Równocześnie rósł jego autorytet wśród zakonników i ludzi świeckich, przybywających do Pustelni Optyńskiej po porady duchowe. W 1839 biskup kałuski Mikołaj wyznaczył mnicha Antoniego na przełożonego podupadłego monasteru Czernoostrowskiego.