Wieże połączone były portykiem wejściowym w formie łuku triumfalnego.
Klasztor Budynek klasztoru miał formę prostokątnego w planie, wydłużonego piętrowego budynku z biegnącym wewnątrz korytarzem. Posiadał dach kryty strzechą. Dołączał pod kątem prostym do prezbiterium i końca nawy bocznej kościoła, zlewając się z nim w jeden monumentalny i zwarty masyw. W centralnej części fasady znajdował się ryzalit, przez który prowadziło wejście do budowli.
Klasztor dominikański posiadał bibliotekę. W czasie wizytacji metropolitarnej w 1830 roku trwało jej przenoszenie, dlatego nie została dokładnie opisana. W dokumentacji zanotowano, iż liczyła 70 woluminów łacińskich o tematyce teologicznej oraz 83 polskich o różnorodnej treści.
Struktury osobowe Duchowieństwo Według danych z wizytacji metropolity w 1830 roku w klasztorze przebywało sześciu kapłanów, ośmiu kleryków, trzech nowicjuszy, ośmiu świeckich mężczyzn.