Korpus kościoła wsparty jest kamiennymi przyporami. Ściany frontowe nawy i prezbiterium zwieńczone są trójkątnymi ceglanymi szczytami, na ich wierzchołkach znajdują się sterczyny z metalowymi krzyżami. Kościół nakryty jest dachami siodłowymi pokrytymi dachówką. Nad nawą zbudowana została neogotycka wieżyczka na sygnaturkę zwieńczona szpiczastym hełmem z metalową chorągiewką z datą 1903. Południowa kruchta i obie części zakrystii zostały nakryte dachami jednospadowymi.
Wieża, z kamiennymi kroksztynami na narożnikach, nakryta jest drewnianym, krytym gontem dachem namiotowym z nadwieszoną izbicą z 1789 roku. Znajdują się tam dwa dzwony: starszy z 1777 roku i nowy, mniejszy z 1969.
Architektura i wyposażenie wnętrza Prezbiterium kościoła nakryte jest dwuprzęsłowym sklepieniem krzyżowo-żebrowym ze zwornikami, zakrystia kolebkowym, pochodzącymi z pierwotnej bryły kościoła, nawa zaś drewnianym stropem kasetonowym z czasów przebudowy w początku XX wieku. W ostrołukowej tęczy znajduje się profilowana belka tęczowa z barokowym krucyfiksem z XVIII wieku. Polichromowane późnogotyckie rzeźby Matki Bożej Bolesnej oraz św. Jana Ewangelisty, składające się pierwotnie na grupę ukrzyżowania na belce tęczowej, znajdują się obecnie w Muzeum Diecezjalnym w Tarnowie. W kościele jest siedem gotyckich portali, z tego pięć schodkowych (tzw.