Dzwony dla świątyni wykonano w Moskwie. Zaplanowano również organizację monasteru przy cerkwi, dla którego przeznaczono dwie ikony – św. Mikołaja, napisaną w Moskwie, oraz ikonę Matki Bożej „Życiodajne Źródło”, ufundowaną przez mieszkańców Permu. W listopadzie zawiązał się komitet budowy monasteru, którego tymczasowym zwierzchnikiem został ks. Łukanin. W lutym roku następnego zakończone zostały prace nad pierwszą świątynią w klasztorze – drewnianą cerkwią św. Mikołaja, poświęconą 22 lutego tego roku. Uroczystościom towarzyszyło poświęcenie pięciu tysięcy chlebów, co nawiązywało do biblijnego pomnożenia pokarmów i zapowiadało rozmach przyszłej działalności misyjnej mnichów. 22 lutego nastąpiły również święcenia kapłańskie mnicha Warłaama (Konopliowa) – byłego staroobrzędowca, który przyjął prawosławie z rąk ks. Łukanina i został zakonnikiem. W momencie uzyskania przez niego godności hieromnicha przejął on obowiązki tymczasowego przełożonego wspólnoty.