Maksymilian Meloch (ur. 2 sierpnia 1905 w RadomiuMaria Bielińska, Meloch Maksymilian, w: Słownik biograficzny archiwistów polskich, tom I: 1918–1984 (redakcja naukowa Maria Bielińska, Irena Janosz-Biskupowa), Warszawa-Łódź 1988, s. 141–142., zm. 1941?) – polski historyk, archiwista, pochodzenia żydowskiego.

Życiorys Uczeń Wacława Tokarza. W latach 1935–1939 archiwista w Archiwum Miejskim w Warszawie. Badacz dziejów polskiej klasy robotniczej w XIX wieku i początków ruchu robotniczego w Polsce. Najważniejsze wyniki swoich studiów opublikował w pracach: Strajk w Warszawie (1935), Ruch strajkowy w Królestwie Polskim w latach 1870–1886 (1937) oraz Z dziejów ruchu robotniczego w połowie w. XIX w Królestwie Polskim (1939), pierwsze źródłowe opracowania tej kwestii, które odegrało istotną rolę w rozwoju późniejszych marksistowskich badań nad dziejami społeczno-gospodarczymi Polski w XIX w. Prace Melocha zebrano w Studiach historycznych (1958).

Współpracownik Polskiego Słownika Biograficznego (biogramy: Henryk Abicht, Marcin Badeni, t. 1, 1935).

Był kilkakrotnie aresztowany za działalność komunistyczną. We wrześniu 1939 wyjechał z Warszawy i został zastępcą dyrektora Archiwum Obwodowego w Białymstoku.