Plan zapewnia wydajny ruch kołowy bez poświęcenia bezpieczeństwa i wygody pieszych. W skali jednostki sąsiedzkiej plan traktuje pieszych preferencyjnie poprzez zaplanowanie ciągów pieszych bardziej prosto i bezpośrednio niż ruchu kołowego. Fakt ten również stwarza nowe możliwości dla tras rowerowych na drogach, które są mniej użytkowane przez samochody i ciągle są na skalę dzielnicy wyłącznie dla rowerów i pieszych. Te atrybuty sąsiedztwa zostały podjęte i skodyfikowane przez kilku planistów XX wieku, najbardziej rygorystycznie w A Pattern Language Christophera Alexandra: Patterns 49 (zapętlone drogi), 51 (zielone ulice), 52 (sieć dróg i samochodów, 23 (drogi równoległe), 61 (małe place publiczne) i 100 (ulice piesze). Pojawiają się one w każdej ćwiartce konfiguracji zespolonej sieci. Podobnie jest przyjęty rozmiar jednostki Clarence Perry’ego na ok. 64 hektary (4 komórki x 16 hektarów) przyznający około 10% gruntów w jednostce sąsiedzkiej na otwartą i rekreacyjną przestrzeń. W przeciwieństwie do układów historycznych miast, których sieci są raczej jednolite i powtarzające się, sąsiadujące komórki Zespolonej Sieci o wielkości 16 ha mogą przyjąć wiele konfiguracji.