Silną Grupę Bojową „Fretter-Pico” (Bataliony „Intra” i „Brescia” oraz kompania z Batalionu „Aosta”, Grupy Artyleryjskie „Bergamo” i „Montova”, Dywizyjna Grupa Zwiadowcza „Cadelo”, batalion saperów, batalion łączności, 101 Kompania Przeciwpancerna, dywizyjna kompania przeciwpancerna, pododdziały zaopatrzeniowe i szpital polowy) wysłano w rejon miejscowości Garfagnana, gdzie dołączyła do niemieckiej 184 Dywizji Piechoty gen. Ottona Frettera-Pico. Obie jednostki wojskowe walczyły z oddziałami brazylijskimi i amerykańskimi. Od 26 do 30 grudnia 1944 r. wzięły udział w rejonie Sommocolonia-Monte Pania Secca w udanej operacji „Wintergewitter”, stanowiącej ostatni przejaw niemieckich działań ofensywnych na froncie włoskim. W jej rezultacie dostało się do niewoli ok. 100 żołnierzy z amerykańskiej 92 Dywizji Piechoty. Włosi i Niemcy zdobyli też duże ilości broni i wyposażenia wojskowego. W rezultacie tutejszy odcinek frontu ustabilizował się do pocz. kwietnia 1945 r. Wówczas wojska alianckie rozpoczęły ofensywę przeciwko siłom niemiecko-włoskim, przełamując front pod Bolonią. Batalion „Intra” i Grupa Artyleryjska „Bergamo”, rozmieszczone w Dolinie Serchio, były ostatnimi oddziałami wojskowymi, które po ciężkich walkach opuściły pozycje.