1 maja 1977 stracił tytuł przegrywając walkę przeciwko Superstarowi Billy’emu Grahamowi.
World Wrestling Federation (1979–1987) mały|Bruno Sammartino piszący swój autograf dla fanki i przyszłej kulturystki, Kathy Segal w 1974 W 1979 firma World Wide Wrestling Federation została przemianowana na World Wrestling Federation (WWF).
Sammartino był komentatorem w programach telewizyjnych WWF Championship Wrestling i WWF Superstars of Wrestling.
9 sierpnia 1980 pokonał swojego dawnego protegowanego, Larrego Zbyszko, w stalowej klatce na stadionie Shea Stadium w Nowym Jorku. Walkę oglądało ponad 35 tysięcy widzów na trybunach. W 1981 ogłosił przejście na emeryturę i zaczął odgrywać rolę dziennikarza, często partnerując Vince’owi McMahonowi. Wkrótce jednak wrócił do walk, tworząc tag team ze swoim synem, Davidem Sammartino. W latach 80. XX wieku rywalizował z “Rowdy” Roddym Piperem, “Macho Manem” Randym Savage’em i The Honky Tonk Manem.
7 kwietnia 1986 wziął udział w swojej pierwszej i jedynej gali z serii WrestleMania, we WrestleManii 2 – walczył w wygranej przez André the Gianta bitwie typu Battle Royal z udziałem dwudziestu zawodników.