Miasto lokowane zapewne przed 1683 r. – wspomina o tym dokument Józefa Karola Lubomirskiego regulujący zasady handlu. Przez miasto wiódł szlak handlowy Sandomierz – Przemyśl. Kolbuszowa jako posiadłość Leliwitów Tarnowskich należała do województwa sandomierskiego, kościelnie zaś do diecezji krakowskiej, a po 1786 r. – tarnowskiej. Doszło w niej do tzw. transakcji kolbuszowskiej, zakończonej konstytucją sejmową z 1766 roku.
Po I rozbiorze Polski w 1772 r. miasto przypadło Austrii, pozostając w granicach Królestwa Galicji i Lodomerii. W latach 1773–1782 było siedzibą dystryktu (powiatu) w cyrkule pilzneńskim. Od 1782 r. przez krótki czas znajdowało się w nowo utworzonym cyrkule rzeszowskim, ale po korekcie granic cyrkułów w 1783 r. znalazło się w cyrkule tarnowskim. Po zniesieniu cyrkułów w 1850 r. Kolbuszową objął Bezirkshauptmannschaft Sędziszów. Gdy po reformie uwłaszczeniowej w 1855 r. przywrócono cyrkuły, Kolbuszowa stała się siedzibą jednego z tzw. małych powiatów (Bezirke) w cyrkule tarnowskim. Po nadaniu Galicji autonomii w 1867 r. Kolbuszowa została miastem powiatowym.