Matka miała wówczas 32 lata.
Naturalna krioprezerwacja Niesporczaki (Tardigrada), mikroskopijne organizmy wielokomórkowe, mogą przeżyć zamrożenie w niskich temperaturach dzięki zastąpieniu większości wody wewnątrz organizmu przez cukier trehaloza. Cukry i inne substancje które niełatwo krystalizują mają właściwości zapobiegania uszkodzeniom ścian komórkowych komórek. Trehaloza to cukier, który trudno krystalizuje. Mieszanki substancji mogą dawać podobne efekty. Inne, jak sól, mogą być toksyczne w dużych stężeniach.
Historia Jednym z najbardziej znanych pionierów krioprezerwacji był James Lovelock znany z Hipotezy Gai. Dr Lovelock sugerował, że uszkodzenia krwinek czerwonych podczas zamrażania były spowodowane ciśnieniem osmotycznym. Lovelock we wczesnych latach 50. zasugerował też, że uszkadzać komórkę może także zwiększenie stężenia soli, które zachodzi, kiedy komórka odwadnia się, by woda mogła zamarznąć poza komórką. Krioprezerwacja tkanek współcześnie zaczęła się od zamrażania spermy drobiu, którą w 1957 krioprezerwował zespół naukowców w Anglii pod kierunkiem dr Christophera Polge.