2 Kor 1,1.
Katolicyzm thumb|Transparent „Święty natychmiast”, który zawisł podczas uroczystości pogrzebowych ks. Michała Józefczyka
Kościół nadaje tytuł świętego osobie, która w sposób wybitny realizowała wypływające z wiary wartości i po śmierci była otaczana przez innych kultem. W tym wypadku święci często pełnią funkcję wzorca osobowego. Mianem świętego określa się zazwyczaj męczenników za wiarę, mistyków, ludzi o wielkiej pobożności, często założycieli bractw religijnych i zakonów, ale też kapłanów, filozofów i osoby świeckie.
Oprócz znaczenia biblijnego, określenia „święty” używa się wobec: Osoby zmarłej, która po śmierci przebywa w niebie. Osoby kanonizowanej (tytuł) – ogłoszonej świętą. Pozwala się na jej powszechny kult w całym Kościele katolickim. mały|Święty Ojciec Pio We wczesnym chrześcijaństwie świętość przypisywana była przez tradycję religijną, np. wszyscy męczennicy od razu po śmierci byli uznawani za świętych. Z czasem wypracowano szczegółowe normy dotyczące ogłoszenia danej osoby świętą. Obecnie obowiązujące zasady określa konstytucja apostolska Divinus perfectionis Magister z 1983 roku. Oficjalne uznanie za świętego w Kościele katolickim poprzedza skomplikowany proces kanonizacyjny, który może rozpocząć się dopiero po beatyfikacji danej osoby.