Elżbieta Granowska (zm. po 2 września 1452) – księżna opolska, córka kasztelana nakielskiego Wincentego Granowskiego i Elżbiety z Pilczy, królowej polskiej, żona księcia opolskiego Bolesława V Wołoszka.
Życiorys W 1417 o rękę Elżbiety lub jej siostry Jadwigi starał się książę oleśnicki Konrad VII Biały, jednak małżeństwo nie doszło do skutkuK. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, Kraków 2007, s. 443 i 444, przyp. 13.. Prawdopodobnie powodem zerwania planów małżeńskich była zła sytuacja majątkowa niedoszłego małżonka, który nie posiadał własnej dzielnicy i tułał się po obcych dworachE. Rymar, Polskie królowe, t. I, Warszawa 1990, s. 97..
W marcu 1418Z. Wdowiszewski, Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków 2005, s. 260, przyp. 279. K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, Kraków 2007, s. 578, podał, że do zawarcia małżeństwa doszło w 1417 lub na początku 1418. za sprawą ojczyma, króla polskiego Władysława II Jagiełły Elżbieta została wydana za mąż za księcia opolskiego Bolesława (Bolka) V Wołoszka, wnosząc mu w posagu Pilczę. Po ślubie z Bolkiem Elżbieta utrzymywała stały kontakt z matką i dworem krakowskim. Przebywała na nim w 1420, gdy została odsunięta przez męża. Małżeństwo nie należało do udanych, zostało zerwane po 5 lutego 1427Z.