Źródłem pierwszych uzupełnień stali się policjanci wysiedleni z ziem wcielonych do III Rzeszy. Przez cały okres okupacji niemieckiej większość granatowych policjantów rekrutowała się z przedwojennych policjantów polskich.
Niemcy nałożyli na dotychczasowy aparat Policji Państwowej obowiązek pełnej, bieżącej ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Według rozkazu Heinricha Himmlera z 5 maja 1940 „zapewnienie ogólnej służby policyjnej w GG jest zadaniem policji polskiej. Policja niemiecka wkracza tylko wówczas, jeśli wymaga tego interes niemiecki, oraz nadzoruje policję polską”.
Formacja została podporządkowana niemieckiej OrdnungspolizeiD. Flisiak, Działalność funkcjonariuszy policji granatowej w relacjach związanych z Żydowskim Związkiem Wojskowym, „Studia Żydowskie. Almanach” 10, 2020, nr 9-10, s. 65: „Była ona pod bezpośrednim zwierzchnictwem niemieckiej policji porządkowej”.. Stanowiła część niemieckiego systemu administracyjno-policyjnego oraz struktur bezpieczeństwaT. Domański, Polnische Polizei w Kielcach. Zarys problematyki badawczej, [w:] 100-lecie policji miasta Kielce, red. D. Palacz, K. Wątorek, P. Zalewski, Kielce 2019, s. 131.H. Ćwiek, Polska Policja Generalnego Gubernatorstwa w okupacyjnym systemie bezpieczeństwa Trzeciej Rzeszy, „Przegląd Policyjny” 2021, nr 3, s. 34..