Poglądy oraz styl autora wskazują, że pozostawał pod wpływem humanizmu.
Traktat zawiera wiadomości historyczne, jednak należy go traktować cum grano salis: nie jest ani kroniką, ani zapiskami z podróży, ale raczej polityczną rozprawką krytykującą Ojczyznę autora (Wielkie Księstwo Litewskie) w niektórych miejscach otwarcie chwaląc Moskowię oraz Chanat Krymski za silne rządy i jednośćWstęp do tłumaczenia rosyjskiego: Михалон Литвин. О нравах татар, литовцев и москвитян. Moscow 1994.. Autor przeanalizował powody podupadania potęgi i wpływów litewskich, krytykował świeckich i kościelnych możnych, nawoływał do stworzenia silnego, skupionego ośrodka władzy. Idealizował także czasy Witolda Wielkiego, kiedy rządzący nie poświęcali się jedynie własnym interesom i służyli państwu.
Michalon był zwolennikiem teorii pochodzenia Litwinów od Palemonowiczów, legendarnej dynastii władców ruskich i litewskich i proponował aby łacina stała się oficjalnym językiem Wielkiego Księstwa, co byłoby według niego powrotem do zapomnianej tradycji przodków.