Na wschodnim i południowym odcinku wybrzeża Chiny licznie występują małe skaliste zatoki, półwyspy gdzie największy z nich to: Leizhou i mniejsze wyspy przybrzeżne, których jest ponad 3 000. Miejscami występują niewielkie równiny deltowe w pobliżu ujść rzek.
thumb|left|300px|Hua Shan w prowincji Shaanxi
Budowa geologiczna Obszar Chin spoczywa na prekambryjskiej platformie (kraton), która jest częścią wielkiej euroazjatyckiej płyty litosfery. Platforma chińska jest głównie ze skał metamorficznych, na które składają się: gnejsy, fyllity, kwarcyty i łupki krystaliczne. Resztę stanowi granitowe podłoże. Około dwóch miliardów lat temu platforma chińska stanowiła jednolitą całość, potem uległa rozbiciu na mniejsze bloki. Wschodnia część tej platformy to izolowane masywy pochodzenia prekambryjskiego, są to: masyw mandżurski, północno-koreański, i południowo-chiński. Zachodnią część platformy tworzą masywy: ałaszański, cajdamski, tarmyski i tybetański. Między tymi masywami powstały obniżenia i rowy tektoniczne. Owe obszary geologiczne mające do 10 km miąższości uległy sfałdowaniu w czasie orogenezy kaledońskiej i hercyńskiej. Ruchy górotwórcze miały też miejsce w mezozoiku, a zwłaszcza pod koniec tej ery. Tak zwana orogeneza jenszańska zwana też pacyficzną była okresem powstania gór wschodniej części Chin m.in. Qin Ling.