Krytyka i popularność Twórczość Jerome’a była przyjmowana przez krytyków dość chłodno. W swoich książkach stosował typowy dla dziennikarstwa lekki styl i komizm, potoczny język. Po wydaniu w 1886 r. jego pierwszej powieści Idle Thoughts of an Idle Fellow wielu z nich nie doceniło specyficznego dowcipu książki i porównali go z amerykańskim (co stanowiło przyganę), krytykowali także język jako wulgarny – "Punch" przerobił nawet nazwisko Jerome’a na 'Arry K. 'Arry, nawiązując do obecnego w ustach bohaterów książki, a popularnego wówczas wśród robotników pomijania litery "H" na początku wyrazuOdnośnie slangu robotniczego por. także: . Również i Trzech panów w łódce nie wzbudziło entuzjazmu krytyków – "Saturday Times" krytykował potoczny język używany w książce, a także to, że zarówno życie opisywane w książce jak i humor w niej wykorzystany są ograniczone i bardzo prostackie. Taka postawa ówczesnej krytyki wpisywała się zresztą w ogólną tendencję krytyki tych czasów, cechującą się wrogością wobec literatury skierowanej do szerszego kręgu odbiorców, a nie tylko elit. Zarówno język, jak i tematyka odpowiadają powszedniemu dniu niższych klas średnich, a niektóre ustępy w książce ukazują konflikty społeczne na tym tle (np.